
ماشینکاری انتهای شفت خطی اجازه میدهد شفتهای خطی دقیق برای نیازهای نصب، تراز و نگهداری خاص سفارشی شوند. عملیات متداول شامل سوراخ های محوری، رزوه های خارجی، انتهای پلکانی، شیارهای حلقه گیر، تخت آچار، سوراخ های شعاعی و پخ های سربی است.
برای سازندگان تجهیزات OEM و طراحان ماشین، انتخاب پیکربندی انتهایی مناسب میتواند مونتاژ را سادهتر کند، موقعیتیابی را بهبود بخشد و از سازگاری با یاتاقانهای خطی، تکیهگاههای شفت و اجزای نصب اطمینان حاصل کند.
1. رزوه های ماده داخلی (سوراخ های ضربه ای محوری)
طراحی:یک سوراخ در مرکز سوراخ شده و به صفحه انتهایی صاف شفت ضربه زده می شود.
عملکرد:یک پیچ از یک صفحه نصب یا قاب ماشین عبور می کند و به انتهای شفت می زند و شفت را به سازه محکم می کند.
مزایا:یک محلول نصب فشرده با مشخصات بیرونی تمیز و بدون رزوه های بیرونی بیرون زده ارائه می دهد. قطر رزوه، عمق و طول درگیری باید با توجه به بار نصب مورد نیاز مشخص شود.
2. نخ های نر خارجی (انتهای نخی)
طراحی:رزوه های خارجی بر روی انتهای شفت ماشین کاری می شوند. قطر قسمت رزوه شده ممکن است کاهش یابد تا اندازه نخ مورد نیاز را در خود جای دهد.
عملکرد:انتهای رزوه شده از یک صفحه نصب یا براکت عبور می کند و با واشر و مهره یا مهره قفلی محکم می شود.
مزایا:امکان نصب و جداسازی راحت از سمت در دسترس مجموعه را فراهم می کند. ابعاد نخ و گام را می توان برای مطابقت با سخت افزار نصب بر اساس متریک یا اینچ تنظیم کرد.
3. انتهای پلکانی (قطر و شانه کاهش یافته)
طراحی:یک یا چند بخش شفت به قطرهای کوچکتر تبدیل می شوند و ژورنال های استوانه ای و شانه های مشخص ایجاد می کنند.
عملکرد:انتهای کاهشیافته میتواند با تکیهگاههای شفت، یاتاقانها، کوپلینگها یا سوراخهای مکانیابی سازگار باشد. یک شانه زمانی که به درستی طراحی شود می تواند یک سطح موقعیت محوری ایجاد کند.
مزایا:از موقعیت یابی دقیق اجزا، مونتاژ ساده و ادغام با ساختارهای مکانیکی سفارشی پشتیبانی می کند.
الزامات تحمل: مناسبهایی مانند g6، h7 یا سایر کلاسهای تحمل مشخص شده باید بر اساس جزء جفتگیری، فاصله یا تداخل مورد نیاز و روش مونتاژ انتخاب شوند. تلورانس مناسب باید برای قطر اسمی و کاربرد واقعی تایید شود.
4. شیارهای حلقه محکم (شیارهای حلقه نگهدارنده)
طراحی:یک شیار محیطی در نزدیکی انتهای شفت یا در قسمتی با قطر کاهش یافته ماشینکاری می شود.
عملکرد:این شیار یک حلقه نگهدارنده سازگار را در خود جای می دهد تا نگهدارنده محوری در برابر شانه یا جزء جفت شونده ایجاد کند.
مزایا:یک روش نگهداری فشرده را بدون نیاز به انتهای رزوه و مهره ارائه می دهد. ابعاد شیار باید با حلقه نگهدارنده مشخص شده مطابقت داشته باشد و طرح باید بار محوری اعمال شده را در نظر بگیرد.
5. آچار تخت و D-Cut
طراحی:یک یا چند سطح صاف روی شفت نزدیک به انتها آسیاب می شود. پیکربندی ها شامل تخت های تکی، تخت های دوتایی، تخت های چندگانه و انتهای شش ضلعی است.
عملکرد:تخت های دوتایی سطوحی را برای آچار فراهم می کنند تا در حین سفت کردن سخت افزار مجاور، شفت را نگه دارد. یک برش D می تواند سطح تماس صافی را برای یک پیچ تنظیم یا جزء گیره ایجاد کند.
مزایا:دسترسی به ابزار را در حین نصب بهبود می بخشد و می تواند به مقاومت در برابر چرخش نسبی در هنگام استفاده با آرایش بستن مناسب کمک کند.
6. سوراخ های متقاطع (سوراخ های حفر شده یا ضربه ای شعاعی)
طراحی:سوراخ ها عمود بر محور طولی شفت حفر می شوند. بسته به طرح، آنها ممکن است سوراخ های عبوری، سوراخ های کور یا سوراخ های ضربه ای باشند.
عملکرد:سوراخهای عبوری میتوانند پینها یا بستها را در خود جای دهند، در حالی که سوراخهای ضربهخورده میتوانند نقاط نصب رزوهای را برای اجزای سازگار فراهم کنند.
مزایا:از ترتیبات نصب و قفل سفارشی برای قاب های ماشین، وسایل و مجموعه های محور پشتیبانی می کند.
محل سوراخ، مشخصات رزوه و ضخامت دیواره باقیمانده باید با مواد شفت، بارها و الزامات عملیاتی بررسی شود.
7. چمفرهای سرب و دبرینگ
طراحی:یک پخ در انتهای شفت ماشین کاری می شود تا لبه های تیز برداشته شود و یک انتقال صاف بر روی سطح استوانه ای ایجاد شود.
عملکرد:یک لوله ورودی به درستی به هدایت یاتاقان های خطی یا بوشینگ ها در حین نصب بر روی شفت کمک می کند. هنگامی که شفت و بلبرینگ به درستی مونتاژ شوند، می تواند خطر آسیب رساندن به مهر و موم بلبرینگ را کاهش دهد.
مزایا:نصب را تسهیل می کند، خطرات لبه های تیز را کاهش می دهد و به محافظت از مهر و موم های بلبرینگ سازگار کمک می کند.
ابعاد و زوایای پخ باید از توصیه های نصب سازنده بلبرینگ و الزامات مجموعه خاص پیروی کند. لبه باید عاری از سوراخ و آسیب باشد. یک زاویه پخ نباید برای هر طرح یاتاقان مناسب فرض شود.